Arquivo do blog

5. SOCIEDADE URBANA

Fonte. intef

Fonte. intef

Todos os habitantes da cidade eran burgueses: viven e traballan na cidade. Ten dereitos, pero ten tamén obrigas: pagar impostos e participar na defensa da cidade na milicia urbana.

Pero non todos estaban ao mesmo nivel na escala social e de poder económico e político:

–  Patriciado urbán: Grandes artesáns, comerciantes e banqueiros. Son os verdadeiros cidadáns con plenos dereitos  e participan no goberno da cidade.

Artesáns e comerciantes modestos.

–  Pobres e marxinados: xentes sen traballo, ladróns, mendigos ….

–  Minorías relixiosas que viven en barrios propios: xudarías ou alxamas ( xudeus ) e mourarías ( musulmáns )

Fonte: intef

Fonte: intef

Advertisements

3. A CIDADE

CIDADE MEDIEVAL

Fonte: intef

A superficie mínima dunha cidade ou vila medieval a partir do S XI podería estar arredor de 200.000 m2 (aproximadamente a extensión do casco hIstórico da Pobra do Caramiñal, incluindo o Castelo, o Caramiñal e o Areal ), tendo aproximadamente entre uns 2.000 e 5.000 habitantes, que vivían “intramuros”, é decir, dentro das murallas que tiñan as cidades pero tamén as vilas, para distinguirse das aldeas.

Nas portas da cidade cobrábanse os impopstos sobre as mercadorías que entraban nela.

A maoiría das vivendas son unifamiliares, do tamaño dun piso de hoxe en día. Nela poderían vivir unha media de 4-5 persoas, cun máximo de 7. Normalmente na zona baixa realizábase a actividade artesanal ou comercial de cara ao público.

Os materiais de construción eran a pedra ( normalmente na planta baixa ),a madeira e o adobe. Nos tellados usábase a palla, as lousas de pizarra e tamén a tella plana, de orixe romana.

Edificios importantes eran a igrexa ( nas vilas ) e a catedral ( nas cidades ), así coma os pazos dos señores e bispos.

A vida nas vilas e cidades era na maioría das ocasións insán: rúas de barro, sen sumidoiros , sen recollida de lixo, con animais domésticos polas rúas ( porcos, galiñas …)

carcassonne

1. O REXURDIR URBANO

O  feudalismo favorece que co paso do tempo se volva a unha situación de seguridade ,chegado o ano 1.000. Os campesiños poden traballar con tranquilidade, máis e mellor. Os comerciantes poden comerciar e os artesáns levar adiante os seus obradoiros. Deste xeito, cara o ano 1000, os «tempos bárbaros» chegaron ao seu fin… despois de  cinco séculos!!

 As vellas cidades rexurden, reviven. E moitas novas “ven a luz”. Urbes reais ou eclesiásticas coma París, Londres, Viena, Roma, ou grandes cidades comerciais coma Xénova ou Venecia superan os cen mil habitantes.

 Esta nova época de prosperidade ( S XI,XII e XIII ) mellorou as condicións de vida da xente. As súas causas foron principalmente estas catro:

 1)       A seguridade recuperada que ofrece o sistema feudal ( os señores defenden e protexen ao pobo ), favorece o desenvolvemento das actividades económicas : agricultura, artesanía  e comercio.

2)      A expansión agraria. A produción agrícola aumentou en toda Europa, debido a:

– O chamado «óptimo climático medieval»: un período cálido en Europa  que chegará ata finais do S XIII.

– Os avances na agricultura fan que aumente o rendemento das terras: prodúcese máis e mellor.

  • Inventouse o arado de rodas e vertedeira ( ou veso ) ,que labraba as terras a maior profundidad, xa que tiña unha peza de ferro.

  • A coleira ( colar de coiro recheo de palla ) e a ferradura permite utilizar a forza dos cabalos ( antes enganchaban ao pescozo estrangulando aos animais ). Si antes un cabalo non podía con mais de 500 Kg, cos avances técnicos pode arrastrar agora 2.500 ( e ata 5.000 si conta cun vehículo).

arado vertedera

  • As ferramentas de ferro son máis comúns e fan o traballo máis levadeiro e rendible: gadañas, picos e pás, aixadas, restrelos …

  • Aumentan as terras cultivadas: a costa do bosque, de desecar terras pantanosas ou de utilizar terras ata entón sen traballar.

  • Inventouse a rotación de cultivos: dividen as parcelas de terra e van alternando os cultivos. Fíxate nestas imaxes:

rotacion bienal TRIENAL

Así, a agricultura é máis produtiva.  Hai máis alimento, si, pero sempre coa auga ao pescozo: seguía a haber crises periódicas. Calquera sequía ou enchenta, unha praga , etc. Podía provocar  épocas de fame, enfermidades e morte.

 3)      Hai unha explosión demográfica global: o aumento e mellora da alimentación fai que a poboación aumente. Xa falamos que hai cidades que chegan aos cen mil habitantes.Outro exemplo:  Lembra que temos falado que no S VII a Galia romana pasara de 10 a 3 millóns de hebitantes. A Francia medieval conta con entre 10 e 15 millóns de habitantes.

evolución  poboación idade media

4)      Aumentan as actividades comerciais. Bo exemplo son as feiras  e mercados das aldeas, vilas e cidades. Os artesáns venden os seus produtos cara ao público, os comerciantes levan e traen produtos dun lugar a outro, e os campesiños acuden á cidade ou vila a vender o excedente da súa produción agrícola.